Bazen seans odasında en büyük gürültüyü, çocuğun sessizliği koparır.
Karşınızda; dünyası ikiye bölünmüş, sadakat ile özlem arasında sıkışmış, ama hissettiği o devasa kağıdı “üzgünüm” kelimesine sığdıramayan bir çocuk oturur. Siz ona “Bu senin suçun değil” dersiniz. O ise sizi duyar ama anlamaz. Çünkü boşanma, bir çocuk için hukuki bir kavram değil; mekansal ve duygusal bir yıkımdır.
Soyut olanı somutlaştıramadığımız her dakika, o çocuğu kaybederiz.
“İKİ EV, TEK KALP” serisini, işte o “tıkanma” anları için tasarladık. Bu set, bir boyama kitabı değildir. Bu set, çocuğun konuşamadığı dilin görsel alfabesidir.
Biz bu setle çocuğa nasihat vermiyoruz. Ona, yaşadığı kaosu düzenleyebileceği metaforlar veriyoruz:
Ona “Taraf tutma” demiyoruz; “Kalp bir pastadır değildir, ışıktır; bölüşülünce azalmaz” kartını veriyoruz. Ve o an çocuğun yüzündeki suçluluk kaslarının gevşediğini görüyoruz.
Ona “Laf taşıma” demiyoruz; sırtındaki o dev **”Postacı Çantası”**nı çizdirip yere bıraktırıyoruz.
Bu 20 parçalık seri; klinik odanızda çocuğun eline verdiğinizde, aranızdaki o kalın sessizlik duvarını delen bir “Üçüncü Nesne”dir.
Çocuklar kelimelerle değil, imgelerle iyileşir. Onlara kendi dillerini geri verin.
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.